نفس بکش

خوابم یا بیدار؟این رویاست یا واقعیت؟

شنبه, ۱۲ خرداد ۱۳۹۷، ۱۰:۲۹ ب.ظ

ساعت سه و بیست دقیقه بود و تازه چشمام گرم شده بود.یه توهم دیدم:یه خونه،یه جاکفشی که روش یه گربه ی سبز فسفری نشسته بود.داشتم تو خونه رو میدیدم که مامان در اتاقمو باز کرد و اومد تو.از توهمم خارج شدم.رفتم باهاشون غذا خوردم و برگشتم راجع به توهمات قبل از خواب سرچ کردم.فکر می کردم این چیزیه که احتمالا مخصوص منه و چیزی پیدا نکنم.ولی شد،بدجوری هم پیدا شد.

چیزایی که مینویسم خلاصه ی چند تا سایتیه که خوندم.

توهم حالتیه که قبل از به خواب رفتن یا بلافاصله بعد از بیدار شدن بهمون دست میده.چشم ها بازن و به نظر میرسه که بیداری ولی در حقیقت این مرحله رو جزئی از خواب به حساب میارن.توهم ها برای آدم های مختلف متفاوته و شامل اینا میشه:

توهم دیداری

توهم شنیداری

حس سقوط

تخیل

مورد حمله یا آزار واقع شدن (اکثرا به دست یه موجود شرور)

باقیش رو فراموش کردم.فکر کنم نه تا بودن.

اونی که من دارم اکثرا از نوع تخیله.چیزایی میبینم که در واقعیت وجود ندارن.

بعد وارد مراحل پنج گانه ی خواب میشیم که رویا دیدن در مرحله ی چهارم اتفاق میفته.یعنی حدود نود دقیقه باید بگذره تا وارد این مرحله بشیم.خود این مراحل خیلی جالبن.هنوز بین متخصص ها اتفاق نظر وجود نداره که رویا دیدن یه اتفاق مغزیه یا روحی.اسلام میگه روحیه،روح از بدن جدا میشه و میره گردش.متخصص ها میگن با توجه به این که مغر تو هر مرحله از خواب قسمت هاییش فعال میشه و تو مرحله ی خواب REM ( که مخفف حرکات سریع چشم هست و همون مرحله ی چهارم که توش رویا میبینیم) اون قسمت هایی روشن میشه که تو بیداری هم روشن میشه و همون امواج رو پخش میکنه ( که نمیدونم بین آلفا و بتا و گاما و تتا؟ کدومه) این یه فرآیند مغریه.با این حال نمیشه تاثیر روان رو روی خواب دیدن انکار کرد.هنوز دلیل و اهمیت رویا دیدن کاملا مشخص نشده اما میگن رویا دیدن مثل سوپاپ اطمینان عمل میکنه.

یه دکتر مرض داری تو دانشگاه استنفورد رو آدما آزمایش کرده.به این شکل که آدما میخوابیدن و وقتی به مرحله ی خواب دیدن میرسیدن بیدارشون می کردن و می دیدن که اینا بداخلاق میشن یا حتی به جنون میرسن و حتی تر یکم فراموشی میگیرن(برای 2 تا 3 دقیقه).اینجا من فهمیدم چرا وقتی مامانم بیدارم می کرد گند اخلاق میشدم و از وقتی رها کرده منو،سرحال تر پا میشم.

اگه از مرحله ی چهارم خواب به صورت دلخواه ( با زنگ ساعت و نه یک پارچ آب)  مستقیم به دنیای واقعی بیاییم خلاق تر میشیم و روی کارهای ذهنی بیشتر متمرکز میشیم.

یه چیز جالب دیگه کنترل کردن خوابه.این که خوابی رو ببینیم که دلمون میخواد.متخصص ها میگن این کار شدنی نیست.در عین حال یه سایتی که نمیدونم معتبر بود یا نه تجربه ی خودشو گفته بود.برای من چیزی که هست اینه که وقتی خواب بد میبینم به خودم تو خواب میگم این خوابه و واقعی نیست و میتونم بیدار شم.سایت مورد نظر گفته بود اگه در طی روز از خودمون بپرسیم که خوابم یا بیدار میره تو ناخودآگاهمون و بالاخره تو خواب هم اینو از خودمون می پرسیم.ولی از کجا بفهمیم که خوابیم یا بیدار؟باز هم گفته بود یه نشونه برای خودتون بذارین.به کف دست تون نگاه کنین یا به ساعت مچی تون یا تا یه عددی بشمرین و بعد یه وقفه بندازین بین شمردن تون ( مثلا پیاده روی کنین) و تا اون جایی که شمرده بودین بعدش رو بشمرید.اگه اینارو تو بیداری انجام بدین میره تو ناخودآگاهتون و بالاخره تو خواب هم انجامش میدید و از اونجایی که تو خواب کف دست ها و ساعت مچی رو نمی تونین ببینین و چون تو خواب حافظه ی کوتاه مدت تون کار نمیکنه یادتون نمیاد تا کجا شمرده بودین و میفهمین که خواب میبینین.هرچند به نظر من همین خودش یه اشکال بود که اگه حافظه کوتاه مدت کار نمیکنه قاعدتا به این نمی تونین فکر کنین که این نشونه هارو چرا دارین دنبال می کنین.مگه این که ناخودآگاه این کار رو هم بتونه انجام بده.

چند نکته ی جالب:

تو خواب هیچ چیز و هیچ کس غیر آشنایی نمیبینین.یعنی مغز از خودش شخصیت و مکان تولید نمیکنه بلکه تمام چیزهای توی حافظه رو که قبلا دیدید یا شنیدین توی رویاتون میاره.ممکنه شما از کنار یه فرد تو خیابون عبور کرده باشین،عکس یه جایی رو دیده باشید یا یه فیلم ازش دیده باشید.مغز همه ی اینا رو ترکیب میکنه.

تو خواب ممکنه برای یک مسئله راه حل پیدا کنین.من دو نفر رو دیدم که سوال ریاضی ای که تو بیداری نتونستن حل کنن رو تو خواب حل کردن و بعد از بیدار شدن یادشون مونده بود.

مدت زمان خواب دیدن 20 تا 25 دقیقه س ولی ما بیشتر حسش می کنیم.

در طی خواب دیدن چند خواب میبینیم ولی 90 درصدش همون ده دقیقه ی اول بیدار شدن یادمون میره.چون حوادث مختلف به هم مربوط شدن و ذهن اونارو مهم نمیبینه که بخواد به یادمون بیاره.

تو خواب هیچی به نظرمون غیرمنطقی نمیاد و بعد از بیدار شدنه که می فهمیم چقدر عجیب بوده.

مناطقی که موقع رویا دیدن تو مغز روشن میشه همون مناطقیه که تو بیداری روشن میشه (یا مغز همون موجی رو موقع بیداری میفرسته که موقع رویا دیدن میفرسته).واسه همین فکر میکنه که واقعیته.یعنی مغز ما خواب و واقعیت رو از هم تشخیص نمیده و احساساتی که تو خواب درگیرش میشیم روی همین حساب واقعی حساب میشن.

+تو کل مدتی که داشتم این چیزا رو میخوندم فیلم Inception تو ذهنم بود.به خصوص بخش کنترل رویا که تو اون سایته گفته بود وقتی یه نشونه انتخاب می کنین واسه تشخیص خواب از بیداری جلو همه انجامش ندید که میشه شوآف ولی تو فیلم می گفت اگه نشانه ت رو دیگران بفهمن یه جوری در این مورد فریبت میدن که تا ابد تو یه رویا گیر بیفتی.

++خواهرم میگه:12 سال رفتم مدرسه،4 سال دانشگاه ولی کابوس مدرسه دست از سرم برنداشت.از وقتی هم رفت سر کار کابوس نیدل استیک شدن.

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۷/۰۳/۱۲
نیمچه مهندس ...

نظرات  (۱)

خواب ها بخش جذاب روزگار هستند گاهی.
ولی این نود دقیقه خوابیدن تا رسیدن به مرحله خواب دیدن رو قبول ندارم! این بستگی کاملی داره که شما چه مدت طول بکشه خوابت عمیق بشه.
من گاهی یه ربع بعد از خوابیدن شروع می کنم به خواب دیدن!!!
پاسخ:
من خودم اطلاعات ندارم.همه ی اینا رو خوندم و چند جا گفته بود نود دقیقه س.مرحله اول خواب سبک بعدی کمی سنگین تر،مرحله ی سوم سنگین تر از قبلی و بعد خواب عمیق مرحله ی چهارم.
نمیدونم خواب روز با شب فرق می کنه یا مثلا اثر داروها رو هم در نظر گرفتن یا این نود دقیقه واسه آدمهایی هست که دارویی مصرف نمی کنن.حتما به خیلی چیزها بستگی داره و آدم ها هم متفاوتند.